این کانکتورها شبیه به هم هستند، اما کاربردها، تعداد پین ها و عملکردهای متفاوتی دارند. بیایید نگاهی به تفاوت های خاص بیندازیم:
1. RJ9
هدف: عمدتاً برای اتصال هدست های تلفن، مانند هدست هایی که در دفتر خود دارید، استفاده می شود.
تعداد پین: 4 عدد.
ظاهر: کوچک، مناسب برای دستگاه های با پهنای باند کم.
پیکربندی: معمولاً فقط از 2 یا 3 پین استفاده می شود.
2. RJ11
هدف: این یک کابل ارتباط تلفنی رایج در خانه های ما است.
تعداد پین ها: معمولاً 6 عدد است، اما از همه آنها استفاده نمی شود.
ظاهر: کمی بزرگتر از RJ9، رایج تر است.
پیکربندی: رایج ترین مورد استفاده 2 پین است، و همچنین 4-نسخه پین برای فکس و سایر خدمات تلفن وجود دارد.
3. RJ12
هدف: برای تلفن های چند خطی یا برخی از دستگاه های داده.
تعداد پین: 6 عدد.
ظاهر: به نظر شبیه RJ11 است، اما می تواند خطوط بیشتری را به هم متصل کند.
پیکربندی: از 6 پین استفاده می کند، مناسب برای سیستم های تلفن چند خطی یا دستگاه هایی با عملکردهای بیشتر.
4. RJ45
هدف: این یک اتصال دهنده رایج برای دستگاه های شبکه مانند رایانه ها، روترها، سوئیچ ها و غیره در خانه ها یا دفاتر ما است.
تعداد پین: 8 عدد.
ظاهر: نسبتا بزرگ است و به طور خاص برای اتصال دستگاه های شبکه استفاده می شود.
پیکربندی: از 8 پین برای انتقال داده استفاده می کند. دو روش سیم کشی رایج وجود دارد، به نام های TIA/EIA 568A و TIA/EIA 568B.
5. RJ48
هدف: برای تجهیزات ارتباطی حرفه ای تر، مانند خطوطی که سیگنال های با پهنای باند بالا را ارسال می کنند، استفاده می شود.
تعداد پین: 8 (همانند RJ45).
ظاهر: شبیه RJ45 به نظر می رسد، اما به طور خاص برای خطوط ارتباطی با نیازهای بالاتر استفاده می شود.
پیکربندی: مانند RJ45 نیست. برای انتقال سیگنال های تلفن دیجیتال با پهنای باند بالا، آرایش پین خاص خود را دارد.
خلاصه
RJ9: برای هدست تلفن، 4 پین.
RJ11: برای گوشی های معمولی معمولاً 6 پین هستند اما از همه آنها استفاده نمی شود.
RJ12: برای گوشی های چند خطی، 6 پین.
RJ45: برای اتصال به شبکه، 8 پین.
RJ48: برای ارتباطات با پهنای باند بالا، 8 پین، بسیار شبیه به RJ45.
