RS232 (که قبلاً به عنوان استاندارد توصیه شده 232 ، که به آن RS-232 گفته می شود) یک استاندارد ارتباطی سریال است که توسط انجمن صنعت الکترونیک (EIA) در دهه 1960 تهیه شده است. این ماده به طور عمده برای تنظیم انتقال داده بین تجهیزات ترمینال داده (DTE) و تجهیزات ارتباطی داده (DCE) استفاده می شود. عملکرد اصلی آن اطمینان از سازگاری بین تجهیزات تولید کنندگان مختلف ، مانند ارتباط بین رایانه ها (DTE) و تجهیزات محیطی (DCE) مانند مودم ، چاپگر و ابزارهای آزمایشگاهی است.
ویژگی ها و عملکردهای کلیدی:
اصل فنی: ارتباط سریال اتخاذ شده است ، یعنی داده ها بیت از طریق یک خط واحد ، با حد بالایی 20 کیلوبیت بر ثانیه و فاصله انتقال مؤثر در حدود 50 فوت (15 متر) منتقل می شوند. استاندارد مشخصات الکتریکی و فیزیکی مانند دامنه ولتاژ (مانند 3 ولت تا 15 ولت) ، زمان سیگنال و تعریف پین (مانند TXD ، RXD) را برای متحد کردن رابط دستگاه تعریف می کند.
ضمانت سازگاری: با متحد کردن استانداردهای سخت افزاری و پروتکل ، RS232 دستگاه های تولید کنندگان مختلف (مانند رایانه های شخصی اولیه ، گیرنده های GPS ، پایانه های فروش و غیره) را قادر می سازد بدون نیاز به رابط های سفارشی مستقیماً متصل شوند.
وضعیت تاریخی: قبل از دهه 1990 ، RS232 یک رابط پیکربندی استاندارد برای رایانه های شخصی بود که برای اتصال لوازم جانبی مانند مودم و موش استفاده می شد. با محبوبیت USB ، به تدریج جایگزین شده است ، اما هنوز هم در زمینه های سنتی مانند کنترل صنعتی و ابزارهای تحقیقاتی علمی مورد استفاده قرار می گیرد.
برنامه مدرن: بسیاری از دستگاه های قدیمی هنوز هم به دلایل هزینه یا قابلیت اطمینان ، رابط های Rs232 را حفظ می کنند. از طریق یک درگاه سریال به آداپتور USB ، آنها می توانند به درگاه USB یک رایانه مدرن وصل شوند تا عمر سرویس دستگاه را گسترش دهند. به عنوان مثال ، پیکربندی رایانه ، تجهیزات آزمایشگاهی ، چاپگرها و نگهداری سیستم POS اغلب به این روش متکی هستند.
